|
“The seasons that wears many colours” is the most transforming time of the year wheel. In this season we celebrate the autumn equinox on or around September 21st. It is the time of the year when the summer is over and that one can really feel the decrease of the solar year. The autumn equinox is the moment when day and night are equal. It is the moment of balance. Just like the balance of the spring equinox. The difference is that from the spring equinox onwards we move towards the light half of the year and from the autumn equinox we move towards the darker half of the year. Darkness will slowly conquer more and more day light while we move to the winter solstice in December when we experience the shortest day. But that moment is still far away. First we celebrate the autumn equinox and the light that has not yet been chased away by darkness. The trees are still peaking from the energy surge of the Summer. But they will have to let that go now. Over time they will retreat to the radiant beauty of their inner core as the light is waning. [translation in progress} De bomen zijn nog steeds op hun top na de energierijke periode van de zomer. Ze moeten nu los gaan laten en zich langzaam terugtrekken waarbij ze de stralende schoonheid van hun persoonlijke kern zullen blootgeven. Diep vanuit hun kern voelen ze hoe het land hun sappen doet terugtrekken, hun hartslag doet vertragen en hun levenskracht terug naar binnen doet richten. Wij kunnen deze uiterlijke signalen zien in één laatste stralende tentoonstelling. De zon is niet langer warm genoeg om het sap in hun aderen te warmen en wanneer de boom zijn levensbloed terugtrekt in zijn centrale lichaam zo verliest elk blad hun levensbloed en daarmee hun glans. In deze waardige dood is een glorieus vuur, een viering van een leven vol leven, wanneer elk blad door zijn eigen metamorfose gaat van helder groen naar het lichtste goud, warm amber, gesmolten koper, gebrand brons, rijk purper en tinten van bittere chocolade, henna en sienna. Wanneer de zwaluwen naar het zuiden vliegen geeft de klimop een heel eigen bloemachtige geur af waardoor de wespen nog steeds vol heerlijkheid eropuit zwermen. Het laat ons zien dat het nog niet helemaal “over” is. De hangende plataan zaait zijn zaadjes als draaikolken van regendruppels en de gevallen kastanjes barsten open en laten de schat binnenin hun puntige omhulsel zien. Het is nog steeds de tijd om de giften van dit jaar te waarderen. Er is nog steeds een gevoel van viering want dit is de laatste keer “Hoera” in de vruchten van dit jaar. We worden gevraagd te bevestigen en te eren wat dit jaar heeft gebracht, om de goede kanten te zien vanuit een afgerond geheel en om niet te blijven hangen en treuren om dat wat voorbij is. Het is de tijd om je te herinneren dat er altijd dingen naar je terugkeren zoals elk seizoen telkens wederkeert. Het land uit een laatste zucht, op de herfstequinox, voor dat wat voorbij is maar ook voor dat wat er gepresteerd is. Het is een zucht voor de balans in die twee zaken, een zucht van zowel blijde opluchting als verdrietig afscheid nemen. De herfstequinox is ook bekend als Mabon bij de moderne paganisten. Het is het tegenovergestelde aspect van Ostara (de lente equinox) omdat nu de tijd van terugtrekking en vermindering begint en niet in groeien en vooruitstreven. Een tijd die energetisch lijkt op het laatste kwartier van de maancyclus, de tijd voor hij helemaal is afgenomen maar wel al over de piek van zijn volheid is geweest. Dit seizoen laat denken aan de vroege avond die komt wanneer we onze energie al gebruikt hebben toen de zon hoog stond, eerder die dag. We kunnen ontspannen, ons terugtrekken in onze persoonlijke ruimte, de energie weer vergaren die we zo vrijelijk hebben gegeven gedurende de interacties van de dag. We kunnen onze lichamelijke en geestelijke behoeften vervullen door plezierige activiteiten en samen zijn met geliefden, vrienden en familie. In
termen gesproken van mee stromen met het ritme van het
land, is het nu de tijd van de tweede oogst die bestaat
uit noten en zaden en om op de oeroude roep te antwoorden
die zegt dat het tijd is om onze zegeningen (oogst)
op te slaan voor de komende winter zodat het ons kan
voeden totdat de energie weer stijgt in de lente. Misschien
heb je geen landoogst nu (tenzij je ene groentetuin
of fruitgaard bezit) maar je kunt nu jouw eigen persoonlijke
oogst vergaren, symbolisch en deze dicht bij je hart
houden in de komende maanden van afnemende energie.
Hierdoor kunnen we inventariseren wat ons gegeven is
geworden en wat wij in ruil daarvoor hebben (op)gegeven
zodat we kunnen oogsten.
De noten en zaden van de bomen en de groene wezens reflecteren het eeuwige zaad van waarheid binnenin alle wezens, de geest en laten zien hoe geest getransformeerd wordt, seizoen na seizoen, telkens weer veranderd door ervaring en omgeving. We zien de bruine eikeltjes een vrije val maken, wanneer ze zich bevrijden van hun smalle cups en we kunnen ons daarbij afvragen of ze op vruchtbare grond vallen en een nieuwe mooie eik worden of dat zij door een eekhoorn tot maaltijd gemaakt worden, zodat zij hun eigen essentiële energie transformeren naar een ander leven. Maar “leven” hoe dan ook. Net als de zaden kunnen wij onze mogelijkheid tot groei of verandering appreciëren, alles wat we geleerd hebben tot ons te nemen en binnen in ons op te slaan en dan een nieuwe fase binnen gaan.Laat in september beginnen de grote zonnebloemen hun hoofdjes te knikken alsof ze zijn gaan slapen terwijl hongerige vogels hun zaadbedden leeg pikken. De toenemende vochtigheid en koude kreukelt hun grote bladeren en hun zonnig gele bloemblaadjes, eens zo glorieus, hangen nu levenloos en bruin langs hun lege gezichten. De laatste appels vallen en creëren een rottend feest voor jaloers schreeuwende spreeuwtjes, hun geur zuur en overrijp als ’t seizoen. We bewegen ons naar de tijd van slaap van moeder natuur, met de laatste groene mantel en met bladeren die als vurige regen van de bomen vallen.
We denken na over onze successen en prestaties, hoe klein ook. We kijken ook naar de geleerde lessen van projecten die niet succesvol waren. De prestaties en lessen zijn de zaden waaruit nieuwe projecten zullen groeien (in de toekomst). Een tijd van balans is het thema van het festival van de herfstequinox of Mabon. Balans van licht en duisternis, leven en dood, zomer en winter. Een festival van terugkijken naar het verleden en kijken naar de toekomst. Het vieren van gaven en het opruimen van wat niet langer gewenst is. In het Mabon ritueel geven we dank voor gaven, successen, prestaties en opgedane wijsheid. We danken de god (zon) en godin (aarde) voor hun giften en vergeten daarbij niet de 4 elementen, water, vuur, lucht en aarde.
Opruimen
en stoppen
Rust
Persoonlijke
relaties helen
Een
tijd voor verandering
Herfst Equinox viering
Magical Nature Shop producten voor jouw Keltische vieringen |
| < Prev | Next > |
|---|
| Upcoming Events | |||||
|---|---|---|---|---|---|
|
| Meditation shop | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
mp3 downloads
Study guides
|
||||||||||||||
|